Wat te doen in Hong Kong? 20 absolute én unieke must do’s!
Tibet is een van de meest lastige bestemmingen om binnen te komen. Op eigen houtje hier rondreizen kan helaas niet: zonder geboekte tour en speciale permit mag je niet eens in de trein of het vliegtuig naar Lhasa stappen. Tijdens een wereldreis trokken we acht dagen door Tibet, van de grens met Nepal via Everest Base Camp naar Lhasa. Onderweg sliepen we bij -15 graden aan de voet van de Everest, onder dikke dekens van jakwol. Echt een onvergetelijk deel van onze reis. Ben je benieuwd naar Tibet en twijfel je er over om hier ook naartoe op reis te gaan? Hieronder lees je hoe je zo’n reis regelt en wat op ons de meeste indruk maakte
→ Goede reisorganisaties voor Tibet: Riksja TravelDeze link opent in een nieuw tabblad en DjoserDeze link opent in een nieuw tabblad
→ Musthave: Ons boek Verliefd op Azië
→ Tibet en China combineren: Stel je eigen reis samen met Riksja TravelDeze link opent in een nieuw tabblad
Nee, dat kan helaas niet. Als buitenlander mag je niet zelfstandig door de Tibetaanse Autonome Regio reizen. Je hebt een Tibet Travel Permit nodig en die krijg je alleen als je een tour boekt bij een erkend reisbureau. Dat bureau vraagt de permit voor je aan en zonder dat papiertje kom je de trein of het vliegtuig naar Lhasa niet in.
Let op: de permit is geen visum. Voor China zelf heb je een visum nodig, tenzij je onder de visumvrijstelling valt. Check de actuele regels altijd bij de Chinese ambassade. Voor Tibet komt de permit daar nog bovenop. Ga je naar Everest Base Camp of de grens met Nepal, dan regelt je reisbureau ook een extra pas voor de grensgebieden.
Wij merkten al snel dat je niet om de tour heen kunt. Het voordeel is dat alles voor je geregeld is, tot de maaltijden aan toe. In een groepje ontmoet je bovendien makkelijk andere reizigers. In totaal legden we zo’n 1000 kilometer af in een minivan, over de Tibetaanse vlaktes en langs afgelegen bergdorpjes.
Er is ook een keerzijde. Ben je gewend om op eigen houtje te reizen, dan voelt die vaste groep met gids beperkend. Je kunt niet spontaan een dag langer blijven op een plek die je mooi vindt. Je gaat gewoon waar het programma je heen brengt. De hotels onderweg zijn bovendien vaak basic. Wij waren het liefst langer gebleven, maar elke extra dag kost geld en Tibet is wel echt duur.
Wil je Tibetaanse cultuur zien zonder tour en permit? In de Tibetaanse gebieden van Sichuan en Yunnan kun je wel vrij rondreizen. Hoe we dat deden, lees je in onze blog over reizen door Tibetaans China zonder permit.
→ Dan maar met een groep: Bekijk de groepsreizen naar Tibet van SawadeeDeze link opent in een nieuw tabblad

Je hebt grofweg twee opties. De makkelijkste is een rondreis boeken bij een Nederlandse reisorganisatie. De permit wordt voor je geregeld en als er onderweg iets misgaat, heb je een Nederlands aanspreekpunt. Vaak combineren deze reizen Tibet met Nepal of met de rest van China.
→ Groepsreizen naar Tibet: Bekijk de groepsreizen naar Tibet van SawadeeDeze link opent in een nieuw tabblad
→ Iets meer comfort: Bekijk de wat luxere rondreis Tibet van DjoserDeze link opent in een nieuw tabblad
→ Liever op maat: Voeg Tibet toe aan je China-reis via Riksja TravelDeze link opent in een nieuw tabblad
Goedkoper is het om ter plekke te boeken bij een lokaal Tibetaans reisbureau, bijvoorbeeld vanuit Chengdu of Kathmandu. Veel hostels in Chengdu werken met zulke bureaus samen. Prijzen en programma’s lopen flink uiteen, dus vraag bij een paar bureaus een offerte op voordat je kiest. Houd er wel rekening mee dat het aanvragen van de permit al snel een paar weken duurt, dus begin op tijd.
Omdat je altijd een tour boekt, betaal je één bedrag voor bijna alles. Onze tour van acht dagen kostte destijds zo’n 800 dollar, ongeveer 675 euro per persoon. Daarvoor kregen we vervoer, overnachtingen, een gids en de Tibet Travel Permit.
Inmiddels liggen de prijzen een stuk hoger. Voor een lokale groepstour van acht dagen van Lhasa naar Everest Base Camp betaal je nu zo’n 750 tot 1000 euro per persoon, op basis van een gedeelde kamer. Reis je liever privé met alleen een eigen gids en chauffeur, dan wordt het flink duurder, zeker met z’n tweeën. Boek je via een Nederlandse reisorganisatie, dan gaat het meestal om een combinatiereis met Nepal of China van twee tot drie weken. Reken dan op een paar duizend euro per persoon, maar vaak zit je vlucht daar al bij.
Daar komen deze kosten nog bij:
Duur is het dus zeker, maar voor ons was het een once-in-a-lifetime ervaring die elke euro waard was.
→ Meteen doen: Vergelijk vliegtickets naar Kathmandu of ChengduDeze link opent in een nieuw tabblad
→ Handig: Check hoe duur de Tibet reizen van Djoser zijnDeze link opent in een nieuw tabblad

We staken vanuit Nepal de grens over, waar onze tour begon. Na acht dagen vlogen we vanuit Lhasa terug naar Kathmandu. Dit was onze route.
Na de grensovergang reden we naar Girong, waar we de eerste nacht sliepen. De tweede dag vertrokken we vroeg en ging het echt de hoogte in. Onderweg stopten we bij het uitzichtpunt op de Gyawu La-pas, met vijf bergen van meer dan 8000 meter, waaronder Mount Everest. Dat was een absolute topervaring. Daarna reden we door naar Everest Base Camp, waar we ook overnachtten.
Op dag 3 kwamen we aan in Shigatse, de tweede stad van Tibet, met een van de grootste kloosters van het land. De dag erna maakten we een tussenstop in Gyantse. Onderweg reden we langs het Yamdrok-meer, waar we het geluk hadden om een prachtige zonsondergang te zien.
De laatste drie dagen hadden we de tijd voor Lhasa, met het Potala-paleis en de oude wijk rond de Jokhang-tempel en het Drepung-klooster net buiten de stad. Op de laatste dag vlogen we terug naar Kathmandu.
Wat wij achteraf anders zouden doen? Meer tijd nemen om te acclimatiseren, want Tibet ligt echt hoog. En we zouden graag nog een trektocht maken rond Mount Kailash, de heiligste berg van Tibet.
→ Zelf deze route rijden? Stel bij Riksja Travel een reis samen met extra dagenDeze link opent in een nieuw tabblad om te wennen aan de hoogte

Iemand anders uit ons team ging op een eerdere reis de andere kant op. Zij nam de trein van Chengdu naar Lhasa, een rit van zo’n twee dagen met een bed in de slaapcoupé. Het uitzicht onderweg is fantastisch en je lichaam krijgt de tijd om aan de hoogte te wennen. Vanuit Lhasa reed ze daarna in zeven dagen via Everest Base Camp naar Nepal. Een visum voor Nepal kocht ze aan de grens, maar dat kon alleen contant. Neem dus genoeg dollars mee.
→ Lees ook: Liever zonder permit? Zo reis je door Tibetaans gebied in Sichuan en Yunna

Hieronder vind je de plekken die op ons, naast gewoon hier simpelweg rondreizen, het meeste indruk op ons hebben gemaakt:
Lhasa is de hoofdstad en eigenlijk de enige echte stad van Tibet. Iedereen gaat naar het Potala-paleis, met zo’n 1000 kamers het vroegere huis van de Dalai Lama, die al decennia in ballingschap in Noord-India leeft. Indrukwekkend, maar wat ons het meest bijbleef, waren de plekken waar Tibetanen hebben geprotesteerd tegen de Chinese bezetting. Daar hoorden we verhalen die je in het paleis niet te horen krijgt.
Daarnaast is de Jokhang-tempel de moeite waard, de oudste tempel van Tibet. Rond de tempel lopen pelgrims hun rondjes over de Barkhor, tussen oude Tibetaanse huizen en marktkraampjes.
Net buiten de stad ligt het Drepung-klooster, tegen de helling van de berg Gambo Utse. Het was ooit het grootste klooster ter wereld, met duizenden monniken. Van een afstand lijkt het wel een klein dorp, met witte gebouwen die tegen de berg op gestapeld zijn. Ga je door Lhasa, plan dan een halve dag in voor Drepung.

Voor ons was dit de mooiste plek van de hele reis. Vanaf de Tibetaanse kant zie je de hele berg, van de voet tot de top. Vanuit Nepal zie je vaak alleen het topje. Wij hadden geluk met het weer: geen wolkje aan de lucht. Zo zagen we zowel de zonsondergang als de zonsopkomst boven de hoogste berg ter wereld.
→ Handig: Wil je naar Everest Base Camp lopen? Boek de trektocht aan de Nepalese kantDeze link opent in een nieuw tabblad

Shigatse is de tweede stad van Tibet. Hier staat het Tashilhunpo-klooster, een van de grootste kloosters van het land, waar meer dan 300 monniken wonen. Boven de stad ligt Shigatse Dzong, een oud fort met de bergen op de achtergrond. Op de markt is het een stuk minder toeristisch dan in Lhasa.

In Gyantse staat het Kumbum, een enorme stoepa met tientallen kapelletjes vol muurschilderingen. Het hoort bij het klooster (ook wel Palkhor Chode of Palcho-klooster genoemd) van de stad, dat van buiten en van binnen mooi is. Op de berg ernaast ligt een oud fort dat over het hele stadje uitkijkt.

Het Yamdrok-meer is een van de heiligste meren van Tibet. Het felblauwe water steekt af tegen de bruingroene bergen en af en toe loopt er een jak voorbij, met een kleurig versierd zadel op zijn rug. Zo’n groot meer, zo hoog in de bergen: dat voelde bizar. Een goede plek om even uit te stappen en foto’s te maken.

Mount Kailash zat niet in onze route, maar hoort wel in dit rijtje. Het is de heiligste berg van Tibet en pelgrims uit heel Azië lopen er een rondje omheen. Die tocht, de kora, duurt meestal drie dagen en gaat over een pas van ruim 5600 meter. Kailash ligt ver van Lhasa, dus reken voor een reis met Kailash op minstens twee weken.
In Tibet slaap je vooral in driesterrenhotels die gebouwd zijn voor westerse toeristen. Bijzonder zijn ze niet. Heel Tibet ligt boven de 3000 meter, dus het is er koud. In sommige hotels was niet eens verwarming.
De mooiste nacht hadden we bij Everest Base Camp, in de enige guesthouse in de wijde omgeving. ‘s Nachts vroor het -15 graden. In de kamer kon je wolkjes blazen met je adem en ‘s ochtends was het water in onze flessen bevroren. Toch lagen we lekker warm onder dekens van jakwol. De mensen die het guesthouse runden, waren bovendien onwijs vriendelijk.
Je hotels zitten bij de tour inbegrepen. Plak je er voor of na nog een paar nachten Lhasa aan vast, dan moet je die zelf boeken.
→ Overnachten: Bekijk de hotels in LhasaDeze link opent in een nieuw tabblad

Tibet ligt gemiddeld ruim 4000 meter hoog, dus hoogteziekte is een reëel risico. Wij gingen in een paar dagen van 1700 naar 5400 meter. Gelukkig waren we al een beetje gewend door twee trektochten in Nepal vlak daarvoor. Ook hadden we medicijnen tegen hoogteziekte genomen en dat hielp gelukkig.
Kom je net als wij vanuit Nepal over land, dan ga je in twee dagen naar Everest Base Camp en stijg je dus snel. Doe dan eerst een trektocht in Nepal of plan daar een paar dagen op hoogte in. Begin je in Lhasa (3650 meter), dan werkt het andersom: neem daar een paar rustige dagen voordat je richting Everest gaat. De meeste tours zijn daar ook op ingericht.
Lichte hoofdpijn en misselijkheid horen er de eerste dagen vaak bij. Worden de klachten erger, ga dan lager. Sluit voor Tibet ook een reisverzekering af die medische kosten dekt.
→ Goed geregeld: Check de reisverzekering van UnivéDeze link opent in een nieuw tabblad

De beste maanden zijn april tot en met begin juni en september tot en met oktober. Het is dan meestal droog en je hebt de grootste kans op een strakblauwe lucht boven de Himalaya. In juli en augustus valt de meeste regen en is het ook het drukst, vooral met Chinese toeristen. In de winter is het ijskoud, maar heb je de kloosters soms bijna voor jezelf.
→ Good to know: Rond februari en maart gaat Tibet vaak een paar weken dicht voor buitenlanders. Wil je in het voorjaar gaan, check dan goed of je tour doorgaat.


Ja, wij vonden Tibet heel veilig. We hebben ons geen moment onveilig gevoeld. Tibetanen zijn altijd bereid om je te helpen, ook al spreken ze vaak geen Engels. Omdat je in een groepje reist, ben je ook nooit alleen. Wij hadden een groep met mensen uit allerlei landen, met wie we nog steeds contact hebben.
Wat je wel merkt, is hoe stevig China de touwtjes in handen heeft. Voor zover wij weten wonen er in Lhasa inmiddels meer Chinezen dan Tibetanen. Het ongefilterde Tibet vonden we vooral in de kleine bergdorpjes en in en rond de kloosters. Ons advies: wacht niet te lang met een reis naar Tibet, want het land verandert snel.

Nog handig om te checken voordat je naar Tibet gaat:
Je hebt een Tibet Travel Permit nodig, die je reisbureau voor je aanvraagt. Voor China heb je daarnaast een visum nodig, tenzij je onder de visumvrijstelling valt. Check de actuele regels voor je vertrek.
Ja, over land via de grensovergang bij Girong of met het vliegtuig van Kathmandu naar Lhasa. Wij deden allebei: over land Tibet in en met het vliegtuig terug. Lees ook onze tips voor reizen door Nepal.
Met een week tot acht dagen zie je Lhasa, Gyantse, Shigatse en Everest Base Camp. Wil je ook naar Mount Kailash, reken dan op minstens twee weken.
Deze blog is grotendeels gebaseerd op de reis van Tim van Kempen, die tijdens zijn wereldreis acht dagen door Tibet trok, van de grens met Nepal via Everest Base Camp naar Lhasa.
Hoofdstad Beijing
Valuta Chinese yuan
Vliegtijd 10:00
Beste reistijd Apr-jun & Sept-Okt
Hallo, met stipt staat tibet op nummer 1 qua bestemmingen. Ik heb alleen zeer veel angst om langs afgronden te rijden. Hoe erg is dat in Tibet?
Groetjes
In 2012 en 2013 ben ik met een reisorganisatie naar China en Tibet gereisd. Dat hele gedoe met permits leek me teveel administratieve rompslomp dat ik voor deze bestemmingen een georganiseerde reis heb geboekt. Was ook een pak makkelijker. In 2013 reden we zelfs met de jeep door grote desolate delen in het noordoosten. Tibet is echt heel erg de moeite. Dat waren twee fantastische reizen. Op mijn blog vind je hierover enkele artikels en foto’s terug.
Wauw… die foto met dat helder-helder blauwe water, prachtig! lijkt me een bijzondere bestemming… maar als je al in China moet zijn wil je goedkoper reizen en nog moeten wachten op je visum 5 dagen… dan heb je wel de tijd nodig om het te doen ;-). Binnen een wereldreis zou het dus prima passen, maar voor een vakantie in de zomer is eht wellicht wat kort.
Dat wordt passen en meten inderdaad! En misschien een gok. Het zou kunnen als je op chengdu vliegt. Meteen je visum aanvraagt en na een week dus naar tibet gaat. Dan ben je na twee weken in Nepal en zou je terug kunnen vliegen vanuit Kathmandu. Drie weken heb je dan minimaal nodig.
Maar heb je meer tijd… Neem die dan!