Op zoek naar een leuk hotel, hip hostel of afgelegen vakantiehuisje? We’ve got you! Tijdens al onze reizen verzamelen we de leukste accommodaties: boutique hotels met karakter, hostels waar je meteen mensen leert kennen en huisjes op plekken waar verder niemand komt.
Wat te doen in Venetië: 10 x de leukste bezienswaardigheden en tips
Venetië bezoeken was iets waar ik als kind al van droomde en toen mijn ouders besloten er een zomer naartoe te gaan, werd dat automatisch de allerbeste vakantie ooit. Varen in een gondel, wandelen langs al die indrukwekkende gebouwen en een echt Venetiaans masker opzetten, alles had gewoon iets magisch. Jaren later ging ik terug, dit keer tijdens een super romantisch tripje met mijn liefde en opnieuw werd ik eigenlijk verliefd op Venice. Ook al besefte ik me toen ook wel meer dat het hier echt giga toeristisch geworden.
Hoe kan je Venetië op haar best ervaren? Nou, natuurlijk wil je bekende highlights zien maar het kan hem ook in de kleine dingetjes zitten: Wij kochten bijvoorbeeld op een avond ergens een fles wijn, namen wat bekertjes mee uit het hotel, zochten een trappetje aan het water op en dronken die daar leeg met wat hapjes erbij, terwijl de zon langzaam achter de palazzi zakte. Eerlijk is eerlijk, romantischer dan dat werd het niet. En je vindt in de stad echt nog wel rustige hoekjes!
Benieuwd hoe jij alles uit je Venetië bezoek haalt? In deze blog lees je wat je in Venetië echt moet doen (van de mooiste gebouwen tot toffe activiteiten), plus alle praktische tips om je stedentrip goed te plannen en we vertellen waar je leuk kan overnachten!
Venetië is geen stad om af te vinken. Het mooiste ontdek je als je je kaart even wegstopt en gewoon de steegjes in loopt. Toch zijn er een paar plekken die je bij een eerste bezoek niet wilt overslaan. Dit zijn onze tien favorieten, van de grote klassiekers tot de plekjes waar vooral Venetianen komen.
1. Het San Marcoplein, de Basiliek en het Dogepaleis
Het San Marcoplein is het hart van Venetië. Hier staan de gouden Basiliek van San Marco, de hoge klokkentoren (Campanile) en het Dogepaleis allemaal bij elkaar. Overdag is het plein vaak bomvol, maar kom je voor negen uur ‘s ochtends, dan heb je het bijna voor jezelf. Zeker met het zachte ochtendlicht op de gevels is het hier dan nog wat mooier. Wij vonden dit plein zelf wel erg massaal en de charme van Venetië iets meer zitten in de kleine straatjes, maar desondanks wil je dit imponerende plein niet missen hoor. Zeker even overheen lopen!
Gek op geschiedenis? In het Dogepaleis woonde eeuwenlang het staatshoofd van Venetië. Binnen loop je langs enorme zalen vol schilderijen en eindig je via de beroemde Brug der Zuchten in de oude gevangenis. Wil je ook de Basiliek in, houd er dan rekening mee dat je schouders en knieën bedekt moeten zijn. Voor het mooiste uitzicht over het plein en de lagune neem je trouwens de lift naar boven in de Campanile.
Aan het plein ligt ook Caffè Florian, het oudste café van Italië. Een espresso aan de bar of op het terras is hier flink duurder dan elders, maar met het pianospel op de achtergrond en het oude interieur vol spiegels en fresco’s is het een belevenis op zich. Gewoon even naar kijken kan natuurlijk ook! Heb je nog tijd over? Loop dan het Museo Correr binnen, aan de korte kant van het plein. Hier zie je hoe de Venetianen vroeger leefden en het is er bijna altijd rustig.
De Rialtobrug is de oudste en bekendste brug over het Canal Grande. Vanaf het hoogste punt kijk je uit over het drukste stuk water van de stad, vol gondels, vaporetti en bootjes met groente of pakketjes. Op de brug zelf is het vaak dringen. Mooi bekeken vind je de brug vanaf de kades ernaast, bijvoorbeeld vanaf de Riva del Vin.
Kom je ‘s ochtends? Loop dan door naar de Rialtomarkt aan de voet van de brug. Elke ochtend behalve zondag staan hier kramen vol groente en fruit. Van dinsdag tot en met zaterdag is ook de vismarkt open, de Pescheria. Het leuke is dat hier echt Venetianen hun boodschappen doen. Rondom de markt zitten bovendien de oudste wijnbarretjes van de stad, daarover meer bij tip 4.
3. Varen door de kanalen: gondel of watertaxi?
Een tochtje met de gondel is voor veel mensen dé Venetië-ervaring. Persoonlijk vinden wij de gondels iets te toeristisch. Je bent al snel zo’n 100 euro kwijt voor een korte tocht, je dobbert wat door de kanalen en het voelt eerlijk gezegd een beetje cringe. Maar hé, als dit jouw ding is, helemaal oké: het blijft leuk!
Wat wij liever doen en meteen ook praktisch is: de watertaxi. Je bent ongeveer hetzelfde bedrag kwijt of zelfs iets minder, afhankelijk van de afstand. Maar je vaart wel een keer in zo’n snelle houten Riva-boot over het water en voelt je toch even heel chic. Ideaal als je toch naar je hotel of het vliegveld moet.
Met een kleiner budget pak je vaporetto-lijn 1. Die vaart langzaam over het hele Canal Grande, langs alle palazzi, voor de prijs van een gewoon kaartje. Ga dan voorin of achterin zitten voor het beste uitzicht. En wil je toch heel even in een gondel staan? Neem dan een traghetto: dat is een gondelveer waarmee je voor een paar euro het Canal Grande oversteekt.
4. Een fles wijn (of ijsje) op een trappetje aan het water
Onze mooiste herinnering aan Venetië kost eigenlijk bijna niets. Koop ergens een fles wijn en wat hapjes, zoek een rustig trappetje of kade aan het water op en kijk hoe de stad langzaam oranje kleurt. Wij deden dat tijdens onze tweede reis als stel en zaten er tot het donker was. Er kwam af en toe een bootje voorbij of iemand slenterde langs ons, verder was het stil en hadden we gevoelsmatig Venetië even voor onszelf.
Doe dit wel buiten de toeristische hotspots. Rond het San Marcoplein en op de Rialtobrug is zitten, eten en drinken op de trappen verboden en kun je een flinke boete krijgen. In Cannaregio, Castello of langs de Zattere in Dorsoduro vind je genoeg plekjes waar het wel kan.
Liever ergens binnen zitten (snappen we ook hoor)? Ga dan langs bij een bacaro, een traditioneel Venetiaans wijnbarretje. Van buiten lijkt het vaak op een slijterij: de wanden staan vol flessen wijn en stoelen zijn er nauwelijks. Op de bar liggen de cicchetti uitgestald, de Venetiaanse versie van tapas. Denk aan stukjes brood met vis, kaas of vlees, zoals bacalà mantecato (romige stokvis). Je wijst gewoon aan wat je wilt en bestelt er een glas wijn (een ombra) of een spritz bij. Rond zes uur ‘s avonds lopen de barretjes vol met Venetianen die na het werk nog even blijven hangen. Rond de Rialtomarkt zitten twee klassiekers: Cantina Do Mori (een van de oudste bacari van de stad) en het piepkleine All’Arco. In San Polo zit Bacaro Vintido, een knus wijncafé met een kleine kaart vol verse hapjes. Wij hoppen meestal van het ene barretje naar het andere en slaan het diner dan gewoon over.
5. Verdwalen in Cannaregio en Castello
In het oude centrum van Venetië wonen nog geen 50.000 mensen, terwijl er elk jaar miljoenen bezoekers komen. Toch zijn er wijken waar je als toerist in de minderheid bent. Wil je even weg van de drukte? Loop dan Cannaregio in, de wijk in het noorden van de stad. Hier wonen nog echt Venetianen en dat merk je echt. Langs de Fondamenta della Misericordia en de Fondamenta degli Ormesini zitten ‘s avonds vooral locals op de terrasjes aan het water. In dezelfde wijk ligt ook het oude Joodse Getto, met synagogen en de hoogste woonhuizen van de stad. Kom je ‘s ochtends? Op de Rio Terà San Leonardo staan dan marktkraampjes waar Venetianen hun groente en fruit halen.
Castello, in het oosten, is de grootste wijk van Venetië. Hoe verder je van het San Marcoplein wegloopt, hoe rustiger het wordt. Rond de brede Via Garibaldi hangt de was tussen de huizen en spelen kinderen op straat. Wandel door tot het Arsenale, de oude scheepswerf met zijn indrukwekkende poort. Hier lijkt het bijna alsof er nul toeristen in deze stad te vinden zijn.
Ons beste advies voor beide wijken: stop je telefoon weg. Sla een keer af van de hoofdroute, neem een paar willekeurige bochten naar links en rechts en kijk waar je uitkomt. Zo vonden wij de leukste trattoria’s, knusse binnenhofjes, kleine kerkjes en uitzichten over de kanalen waar verder niemand stond. Verdwalen in Venetië is trouwens ook echt geen probleem, want vroeg of laat kom je altijd weer uit bij een geel bordje richting Rialto of San Marco.
6. Wandelen door Dorsoduro
Dorsoduro is onze favoriete wijk om rond te dwalen. Je loopt hier van de witte Santa Maria della Salute, de koepelkerk aan de monding van het Canal Grande, naar de Peggy Guggenheim Collection, vol moderne kunst van onder meer Picasso en Pollock. Vanaf de houten Accademiabrug heb je een van de mooiste uitzichten over het Canal Grande, zeker rond zonsondergang.
Loop daarna naar de Zattere, de lange kade aan de zuidkant van de wijk. Hier wandel je in de zon langs het brede Giudeccakanaal, met een ijsje in je hand. Onderweg kom je langs de Squero di San Trovaso, een van de laatste werkplaatsen waar nog gondels worden gebouwd en gerepareerd.
7. Het uitzicht vanaf San Giorgio Maggiore
Het mooiste uitzicht over Venetië heb je niet vanaf het San Marcoplein, maar vanaf de overkant. Neem vaporetto-lijn 2 naar het eilandje San Giorgio Maggiore. In de witte kerk daar brengt een lift je naar boven in de klokkentoren. Je kijkt uit op het Dogepaleis, het San Marcoplein en een zee van daken, koepels en kanalen.
Het grote voordeel: de toren is bijna net zo hoog als de Campanile aan de overkant, maar de rij is veel korter. Waar je bij het San Marcoplein soms een uur of langer wacht, sta je hier meestal binnen een kwartier boven. Daar blijf je gewoon zo lang staan als je wilt.
8. Een echt Venetiaans masker scoren
Een Venetiaans masker hoorde bij onze kinderdroom en je ziet ze ook overal in de stad. Let wel op: de meeste maskers in de souvenirwinkels zijn goedkope plastic exemplaren van de lopende band. Een echt handgemaakt masker is van papier-maché en met de hand beschilderd. Zo’n masker koop je bij een maskeratelier, zoals Ca’ Macana in Dorsoduro. Daar kun je ook zelf een masker beschilderen tijdens een workshop.
Ben je er in februari? Dan valt je bezoek misschien samen met het carnaval van Venetië. Ruim een week lang lopen er mensen in prachtige kostuums en maskers door de stad, met optredens en gemaskerde bals. Het is wel de drukste periode van de winter, dus boek je hotel ruim op tijd. Meer tips voor deze periode lees je in onze blog over Venetië in de winter.
9. Snuffelen in Libreria Acqua Alta
Libreria Acqua Alta in Castello is waarschijnlijk de gekste boekwinkel die je ooit zag. De boeken liggen hier opgestapeld in de meest vreemde objecten. Verwacht geen boekenkasten, maar stapels in badkuipen, kano’s en zelfs in een gondel. Dat is niet alleen voor de sier: bij hoog water (acqua alta) staat de winkel deels blank dus zo zijn ze zeker veilig gesteld. Schrik ook niet als je ineens een miauw hoort, want tussen de boeken liggen ook vaak katten te slapen.
→ Tip: De winkel is klein en geen geheim meer. Ga daarom doordeweeks en vroeg op de dag als je rustig wilt rondkijken.
10. Eilandhoppen naar Burano en Murano
Venetië ligt in een lagune vol eilandjes en een paar daarvan zijn een dagtrip zeker waard. Burano vonden wij het allerleukst. Als je net als ons gek bent op kleur (en nog meer kleur en nog meer kleur), dan moet je hier ook echt naartoe. Alle huizen zijn hier letterlijk in alle kleuren van de regenboog geverfd. En niet in saai pasteltinten, maar in de tofste knalkleuren. Fel roze? Bijna lichtgevend blauw? Niks is hier te gek! Denk er wat wapperende was bij en je snapt dat je camera hier overuren draait.
Murano is ook leuk, dit eilandje is dan weer wereldberoemd om iets anders, namelijk het glasblazen. Je kunt er in een werkplaats kijken hoe een glasblazer een vaas uit een gloeiende klodder glas tovert. Tof om te zien, maar niet helemaal de souvenir die wij mee naar huis zouden nemen. Maar je moeder of vader maak je er misschien wel blij mee!
Je komt er zelf makkelijk met vaporetto-lijn 12 vanaf de kade Fondamente Nove in Cannaregio. Naar Burano ben je ongeveer drie kwartier onderweg. Ga je in de middag, dan is het er een stuk rustiger dan in de ochtend. Alles over een dagje Burano lees je in onze blog van Venetië naar Burano.
Venetië is een stad zonder auto’s, met meer dan 400 bruggen en een eigen ritme. Met deze praktische tips ben je goed voorbereid.
Hoeveel dagen heb je nodig?
Met twee tot drie dagen zie je de hoogtepunten en heb je ook tijd voor Burano of Murano. Een dagtrip kan ook, bijvoorbeeld vanaf het Gardameer of tijdens een roadtrip door Noord-Italië. Toch raden we aan om minstens één nacht te blijven. Pas als de dagjesmensen ‘s avonds vertrokken zijn, zie je hoe stil en sfeervol de stad kan zijn.
Entreeheffing voor dagjesmensen
Op drukke dagen in het voorjaar en de zomer, vooral op vrijdag tot en met zondag, betalen dagjesmensen vanaf 14 jaar entreeheffing voor het historische centrum. Dat geldt overdag tussen 8.30 en 16.00 uur. Betaal je ruim van tevoren, dan kost het 5 euro per persoon. Op het laatste moment betaal je 10 euro. Slaap je in Venetië, dan hoef je niets te betalen omdat je al toeristenbelasting via je hotel betaalt. Ook voor de eilanden zoals Burano en Murano geldt de heffing niet. Welke dagen het precies om gaat en hoe je betaalt, check je op de officiële website van de gemeenteDeze link opent in een nieuw tabblad.
Van het vliegveld naar de stad
De meeste vluchten landen op Marco Polo Airport, op het vasteland. Vanaf daar kun je kiezen uit drie opties:
Bus: de snelste en goedkoopste route. De ATVO-bus rijdt in ongeveer twintig minuten naar Piazzale Roma, waar je overstapt op de vaporetto of verder loopt.
Alilaguna-boot: trager, maar je komt meteen over het water binnen. De boot stopt onder meer bij Rialto en San Marco.
Watertaxi: het duurst, maar wel de meest bijzondere aankomst. Handig als je met z’n vieren reist en de kosten deelt.
Vlieg je met een budgetmaatschappij naar Treviso? Dan neem je de bus naar Piazzale Roma, die doet er ongeveer een uur over.
Het centrum van Venetië doe je prima te voet. Voor langere stukken en de eilanden pak je de vaporetto, de waterbus van de stad. Een los kaartje is 75 minuten geldig en kost rond de 9,50 euro. Dat tikt snel aan, dus een pas is bijna altijd voordeliger. Een dagpas kost ongeveer 25 euro, voor 48 uur ben je rond de 35 euro kwijt en voor 72 uur zo’n 45 euro. Vergeet niet om je kaartje of pas bij elke instap even langs de gele scanner te halen.
Beste reistijd voor Venetië
Het voorjaar (april en mei) en het najaar (september en oktober) zijn ideaal: lekker weer en minder hitte dan in de zomer. In juli en augustus is het warm, benauwd en erg druk. Van november tot en met februari is Venetië op zijn rustigst. Het is dan koud en soms mistig, maar de stad is juist dan op haar mooist. Vluchten en hotels zijn in deze maanden ook een stuk goedkoper. In die periode kan wel acqua alta optreden, hoog water waarbij delen van de stad tijdelijk onder water staan. De stad legt dan houten loopplanken neer, zodat je toch droog van A naar B komt. Lees er alles over in onze blog over Venetië in de winter.
Waar eten in Venetië?
Italië staat bekend om zijn keuken, maar in het toeristische centrum van Venetië krijg je soms middelmatige pasta of pizza voor een flinke prijs. Zie je een menukaart met foto’s in vijf talen en iemand die je naar binnen probeert te praten? Loop dan gewoon door. Een paar tips:
Eet in San Polo en Dorsoduro: hier komen veel studenten, dus de prijzen zijn lager en de kwaliteit is vaak beter
Bacaro Vintido (San Polo): knus wijncafé met een kleine, verse kaart en lekkere cicchetti
Osteria di Alberti: gezellige osteria waar ze heerlijke verse pasta maken
Pizzeria La Perla (Cannaregio): echte familiepizzeria met grote, lekkere pizza’s voor een normale prijs
Cantina Do Mori en All’Arco (bij Rialto): voor een glas wijn met cicchetti, perfect als lunch of borrel
Waar slapen in Venetië?
Hotels in Venetië zijn niet goedkoop, maar toch raden we aan om in de stad zelf te slapen. Je bent dan ‘s ochtends vroeg en ‘s avonds laat op straat, precies wanneer Venetië het mooist is. Een paar tips per wijk:
San Marco: midden in alles, maar ook het drukst en het duurst
Dorsoduro: sfeervol, artistiek en een stuk rustiger, met de Zattere om de hoek
Cannaregio: lokaal en levendig, vlakbij het treinstation en de boot naar de eilanden
Mestre: op het vasteland en veel goedkoper. Met de trein sta je in ongeveer tien minuten in Venetië, alleen mis je dan wel de avondsfeer
Onze favoriet is Il Palazzo ExperimentalDeze link opent in een nieuw tabblad. Dit prachtige, hippe hotel zit in een oud palazzo aan de Zattere in Dorsoduro. Binnen is alles ingericht met zachte pasteltinten, retro tegels en speelse details. In het restaurant en de bar beneden is het ‘s avonds gezellig met uitzicht over het water. Meer adresjes vind je in onze blog met de leukste hotels in Italië.
Veelgestelde vragen over Venetië
Nog handig om te weten als je deze kant op gaat:
Waar ligt Venetië?
Venetië ligt in het noordoosten van Italië, in de regio Veneto. De stad is gebouwd op zo’n 120 eilandjes in een lagune aan de Adriatische Zee. Via een lange brug is Venetië verbonden met het vasteland, waar ook het vliegveld en Mestre liggen. Combineer je bezoek eens met andere plekken in Noord-Italië.
Is Venetië duur?
Venetië is een van de duurdere steden van Italië, vooral als het om hotels en restaurants rond het San Marcoplein gaat. Een koffie op het plein zelf kost al snel meerdere euro’s extra. Je kunt de kosten flink drukken door te eten bij de bacari (een glas wijn met cicchetti is goedkoop), door een vaporetto-pas te nemen in plaats van losse kaartjes en door buiten het hoogseizoen te gaan.
Kun je Venetië in één dag bezoeken?
Dat kan. Op één dag zie je de grootste hoogtepunten zoals het San Marcoplein, de Rialtobrug en een stukje Canal Grande. Houd wel rekening met de entreeheffing op drukke dagen. Wij vinden één dag eigenlijk te kort: de mooiste momenten van Venetië zijn de vroege ochtend en de avond, als de meeste bezoekers alweer weg zijn.
Hi, mijn naam is Roëll en ik ben de oprichtster van We Are Travellers! Heel wat jaren terug maakte ik mijn eerste backpackreis naar Brazilië, al snel volgde een wereldreis van 6 maanden en inmiddels kan ik niet meer zonder avontuur. Ik woon in Utrecht, maar reis nog meer dan eens de wereld over. Op We Are Travellers deel ik mijn tips voor de wereld met je.
Ik was er begin januari (paar jaar terug) en vond het echt magisch, juist door die rust.