Op zoek naar een leuk hotel, hip hostel of afgelegen vakantiehuisje? We’ve got you! Tijdens al onze reizen verzamelen we de leukste accommodaties: boutique hotels met karakter, hostels waar je meteen mensen leert kennen en huisjes op plekken waar verder niemand komt.
Faeröer Eilanden: waar liggen ze, wat te doen en de 10 mooiste plekken
“We gaan naar de Faeröer Eilanden!” Toen we dit aan onze familie en vrienden vertelden, merkten we dat maar weinigen wisten waar deze eilanden liggen en wat ze te bieden hebben. We kregen dan ook van heel wat mensen de vragen “Waar liggen de Faeröer Eilanden?” en “Wat kun je daar dan doen?!” te horen. Dit alleen al vonden we een hele goede reden om deze verborgen parel zelf te gaan ontdekken. Inmiddels zijn we er geweest (samen met reisorganisatie NordicDeze link opent in een nieuw tabblad) en kunnen we die vragen eindelijk beantwoorden. Want wat is het hier mooi! In deze blog lees je waar de Faeröer Eilanden liggen, wat je er allemaal kunt doen en wat volgens ons de 10 mooiste plekken zijn.
Voor degenen die zich nu ook afvragen waar deze eilanden liggen, ze bevinden zich in de Noord-Atlantische Oceaan, tussen Schotland en IJsland. Deze autonome regio binnen het Koninkrijk Denemarken bestaat uit 18 eilanden, waarvan 17 bewoond. De geografische ligging van de eilanden maakt het een afgelegen en mysterieuze bestemming, omringd door ruige natuur en diepe wateren. Het zijn vulkanische eilanden met steile kliffen, groene weides en watervallen die rechtstreeks in de oceaan vallen. Wat je meteen opvalt: er is bijna geen boom te bekennen.
De naam “Faeröer” is afgeleid van het Oudnoordse woord “Føroyar”, wat “schapeneilanden” betekent. Deze naam blijkt bijzonder toepasselijk, want er wonen gemiddeld meer schapen dan mensen op deze eilanden! Weer of geen weer, ze staan in de wei en eten gras.
De belangrijkste eilanden op een rij
Vágar: hier land je op het vliegveld. Op dit eiland vind je ook de Múlafossur-waterval en het meer Sørvágsvatn.
Streymoy: het grootste eiland met hoofdstad Tórshavn en het dorpje Saksun.
Eysturoy: het tweede eiland qua grootte, bekend om de rotsen Risin og Kellingin en de hoogste berg Slættaratindur.
Kalsoy: een smal eiland dat je met de ferry bereikt, met de Kallur Lighthouse hike en het standbeeld van de zeehondenvrouw.
Mykines: het eiland van de papegaaiduikers, alleen per boot of helikopter bereikbaar.
De meeste grote eilanden zijn met elkaar verbonden via bruggen en (onderzeese) tunnels. Met een huurauto rijd je daardoor makkelijk van het ene naar het andere eiland.
De snelste route is vliegen. Vanuit Nederland vlieg je meestal via Kopenhagen, vanaf daar is het nog ruim twee uur naar luchthaven Vágar. Wil je liever met de auto? Dan kun je vanuit het Deense Hirtshals de ferry van Smyril Line nemen. Reken wel op een overtocht van ongeveer anderhalve dag.
Handig om te weten: de Faeröer horen niet bij de EU. Bellen en internetten valt daardoor niet onder je gewone EU-bundel, dus check vooraf even de tarieven van je provider. Je betaalt met de Faeröerse kroon, die evenveel waard is als de Deense kroon. Pinnen en betalen met je kaart gaat bijna overal zonder problemen.
Op een paar musea en kleine dorpjes na heb je eigenlijk maar één reden om naar de Faeröer te gaan: de natuur. Hoewel de eilandengroep klein is (ongeveer zo groot als de provincie Utrecht), zijn er veel mooie plekken en toffe dingen om te doen. Massatoerisme kennen ze hier niet. Er zijn weinig hotels, op sommige plekken geldt een maximum aantal bezoekers en vaak hoor je niets anders dan de wind, de zee en de vogels. Het is werkelijk een verborgen parel. Dit zijn onze 10 tofste to do’s op de eilanden:
1. Gásadalur en de Múlafossur-waterval
De eilanden hebben indrukwekkende kustlijnen met steile kliffen die uit de oceaan oprijzen, waaruit spectaculaire watervallen naar beneden storten. Na aankomst bezochten we dan ook meteen de beroemde en fotogenieke Múlafossur-waterval. Deze waterval, gelegen aan de westkust van het eiland Vágar, is tientallen meters hoog en valt rechtstreeks van een klif in de oceaan. De waterval ligt in het dorpje Gásadalur, dat tot 2004 alleen per boot of via een steil bergpad bereikbaar was. Sinds de aanleg van een tunnel is het dorp veel toegankelijker geworden voor bezoekers. Gelukkig maar, want het is een adembenemende bezienswaardigheid!
Het dorpje zelf is ontzettend idyllisch, terwijl de natuur eromheen juist ruig is. De tunnel loopt vanuit het dorp Bøur. Ben je in voor een uitdaging? Beklim dan het oude postbodepad: een steil pad dat zo’n 400 meter de berg op gaat. Dit pad moest de postbode vroeger lopen om Gásadalur van post te voorzien. Onderweg kom je langs flinke steile stukken, maar ook langs weides vol schapen.
2. Wandelen op de Faeröer Eilanden
Wie de Faeröer Eilanden écht wil ervaren, trekt er te voet op uit. Er zijn tientallen wandelroutes, van korte wandelingen langs de kliffen tot pittige tochten de bergen in. Tijdens de hikes kom je vaak maar af en toe iemand tegen en loop je het grootste deel in je eentje door de bergen. Op de schapen na uiteraard, die heb je overal.
Kallur Lighthouse Hike
Om een deel van dit prachtige landschap te verkennen, namen we de ferry naar het eiland Kalsoy voor de Kallur Lighthouse Hike. Deze wandeling, die ongeveer anderhalf uur duurt, gaat steil omhoog. Er is geen uitgestippeld pad, dus we waren blij dat we een gids hadden om ons naar boven te begeleiden. Tijdens de klim genoten we van het steeds indrukwekkender wordende uitzicht. Eenmaal boven werden we beloond met een spectaculair panorama. De vuurtoren ligt prachtig, maar het uitzicht over de 537 meter hoge klif Borgarin was het letterlijke hoogtepunt. Het is dan ook geen verrassing dat deze locatie gekozen is voor een belangrijke scène in de James Bond-film ‘No Time To Die’. Spoiler: de lokale bewoners hebben hier nu zelfs een graf voor James Bond gebouwd.
Naast Kallur Lighthouse is ook de hike naar Klakkur op het eiland Borðoy een aanrader, met uitzicht over het stadje Klaksvík en de omliggende fjorden.
→ Let op: Voor sommige wandelroutes betaal je een bijdrage. Loop je over privégrond, dan gaat het geld naar de eigenaar. In andere gevallen wordt het gebruikt om de natuur en dieren te beschermen. Op hiking.foDeze link opent in een nieuw tabblad lees je per route wat het kost en of je vooraf moet boeken.
3. Kliffen van dichtbij bewonderen tijdens een boottocht
De steile kliffen zien er vanaf land spectaculair uit, maar met de boot langs deze soms honderden meters hoge kliffen varen is een unieke ervaring. Hoewel je tijdens een dagtrip naar het eiland Mykines al de boot pakt, is een boottour bij de Vestmannabjørgini (de vogelkliffen van Vestmanna, ook wel Vestmanna Bird Cliffs genoemd) een aanrader. Met een klein bootje vaar je rakelings langs de rotsen. Soms vaar je zelfs door smalle tunnels en grotten, waarbij je je handen binnenboord moet houden en je even in het donker waant. Onderweg zie je vogels zoals papegaaiduikers, zeekoeten en noordse stormvogels. Maar ook schapen spot je op de steilste plekken.
De tour duurt zo’n twee uur. De boten hebben een overdekte ruimte, maar je kunt ook op het dek staan. Vanwege ons enthousiasme stonden wij twee uur in de stromende regen en het uitzicht was het honderd procent waard! Zijn de golven te hoog, dan wijkt de boot soms af van de normale route omdat het te gevaarlijk is om dicht bij de kliffen te komen. Informeer dus vooraf bij de organisatie.
Ga je met de boot naar Mykines, dan kom je op een klein, afgelegen eiland waar maar een handjevol mensen woont. Hier spot je honderden jan-van-genten en de populairste bewoners van het eiland: de papegaaiduikers. Wandel zeker naar het witte vuurtorentje van Mykineshólmur, via de ruige kustlijn en een brug boven de kolkende zee.
Tijdens ons bezoek aan de eilanden reden we naar het dorpje Saksun, dat slechts 11 inwoners telt, om een rustige wandeling naar het strand Út á Lónna te maken. De wandeling biedt adembenemende uitzichten op de omliggende bergen, van waaruit meerdere watervallen naar beneden storten, en het zwarte strand dat de rivieruitmonding omringt. De wandeling duurt ongeveer anderhalf uur en is gemakkelijk en ontspannen. Tijdens deze wandeling kwamen we 2 andere wandelaars tegen, de rest van de tijd waren wij de enige die hier genoten van de rust en ruimte van de oase.
Neem in het dorp ook even een kijkje bij het kerkje met grasdak dat uitkijkt over de lagune. Waar vroeger vissers met hun boot de fjord binnenvoeren, blokkeerde na een zware storm zand de ingang. Nu kunnen alleen bij hoog water nog kleine bootjes erlangs. Wij vonden dit een van de mooiste plekjes om te zien.
Op de noordpunt van het eiland Eysturoy ligt het dorpje Gjógv. Het is vooral bekend om de natuurlijke haven die is ontstaan in een smalle kloof tussen de rotsen. Daar dankt het dorp ook zijn naam aan, want Gjógv betekent letterlijk “kloof”. Vanaf de rotsen heb je een prachtig uitzicht over de kust rondom het dorp. Als het niet te nat of mistig is, is de wandeling over het houten pad naar het uitzichtpunt zeker de moeite waard. Onderweg naar Gjógv kom je trouwens langs de baai van Funningur, met een van de mooiste uitzichten van de eilanden.
Mijn favoriete wandeling was die naar het hangende meer van Sørvágsvatn. Dit is het grootste meer van de Faeröer en biedt een prachtige wandelroute langs de oevers met diverse uitzichtpunten over het meer en de oceaan. De wandeling eindigt bij een imposante klif, waar het lijkt alsof het meer boven de oceaan zweeft. In werkelijkheid is dat een optische illusie, maar wel een hele overtuigende. Vanaf het uitzichtpunt zie je ook de waterval Bøsdalafossur, waar het water van het meer rechtstreeks in de Atlantische Oceaan stroomt. Vanaf de klif lijkt het haast alsof het water omhoog stroomt vanuit zee. Erg bijzonder!
6. De imponerende rotsen en bergen op de Faeröer Eilanden
Wil je iets meer uitdaging? Dan raad ik de wandeling naar Risin Og Kellingin (de Reus en de Heks) aan. Deze twee indrukwekkende rotsen, elk ongeveer 70 meter hoog, bevinden zich in de oceaan voor de kust van Eysturoy. Om deze rotsformaties te kunnen zien, moet je een steile wandeling omhoog maken. Er is geen duidelijk pad, dus deze tocht is alleen geschikt voor ervaren wandelaars zonder hoogtevrees. Eenmaal boven moet je over de rand van de klif kijken om Risin Og Kellingin te bewonderen. Je wordt beloond met een spectaculair uitzicht op de kustlijn en de rotsen die oprijzen uit de zee.
Tijdens onze hike hier was het erg glad en modderig, het had die dag veel geregend. Het weer op de Faeröer eilanden kan ieder moment snel omslaan, dus bereid je altijd voor op zowel regen, mist en hevige wind. Ga alleen op pad met stevige wandelschoenen, geschikte kleding en voldoende eten en drinken.
7. Mythen en sagen: de Heksenvinger & de zeehondenvrouw
De Faeröer Eilanden worden vaak het “land van mythen en sagen” genoemd. De geïsoleerde ligging van de eilanden heeft bijgedragen aan een unieke cultuur vol oude verhalen die generaties lang zijn doorgegeven, zonder veel invloed van buitenaf. De ruige natuur van de eilanden heeft deze verhalen vaak geïnspireerd; bijzondere natuurlijke kenmerken worden vaak door de verhalen verklaard. Een mooi voorbeeld hiervan is de legende van Trøllkonufingur, oftewel de “Heksenvinger”. Volgens de legende was er een heks die op een dag besloot een reusachtige steen naar een nabijgelegen eiland te gooien. Echter, de heks slaagde er niet in haar doel te bereiken. Terwijl ze de steen probeerde te gooien, kwam de zon op, waardoor ze versteende en in de oceaan viel. De rotsformatie die we vandaag de dag zien, wordt volgens deze legende beschouwd als de versteende hand van de heks, met de steen nog steeds in haar hand.
De legende van de zeehondenvrouw
Een van de bekendste legendes van de Faeröer is die van de zeehondenvrouw. Volgens het verhaal kunnen zeehonden eenmaal per jaar als mensen op het land komen. Een boer uit Mikladalur wachtte op het strand en zag de zeehonden hun huiden afleggen en als mensen dansen. Hij stal de huid van een mooie zeehondenvrouw (Kopakonan). Toen de zon opkwam, kon de zeehondenvrouw niet terug naar de zee. Kopakonan werd gedwongen met de boer mee te gaan naar zijn boerderij. Jarenlang bleven ze getrouwd, terwijl de boer haar huid in een kist bewaarde. Op een dag, toen de boer op zee was, trok Kopakonan haar huid weer aan en dook terug de zee in, herenigd met haar oude liefde. Jaren later, tijdens een zeehondenjacht, verscheen Kopakonan in een droom aan de boer en waarschuwde hem om haar familie te sparen. De boer negeerde de waarschuwing en doodde alle zeehonden. Die avond vervloekte Kopakonan de mannen van Mikladalur, ze zouden verdrinken of van kliffen vallen. Tot op de dag van vandaag gebeuren er nog steeds ongelukken in Mikladalur, wat misschien betekent dat de vloek nog niet volledig is vervuld. Een verhaal over de sterke invloed van de natuur en de zee op menselijke levens en een manier om de ongrijpbare elementen van het leven uit te leggen. Wij bezoeken het standbeeld van Kopakonan op het eiland Kalsoy, ze staat mooi gelegen aan de zee naast een waterval.
Regenachtige dagen zijn op de Faeröer eerder regel dan uitzondering. Laat je daardoor vooral niet afschrikken, want een roadtrip is juist op de natste dag een goede activiteit. Ook vanuit de auto zijn de uitzichten prachtig: de slingerweg neemt je mee langs bergen en meren. Daarnaast zie je overal de impact van de regen. Rivieren treden buiten hun oevers en watervallen worden met de minuut imposanter.
De bergen rondom Saksun zijn daar een goed voorbeeld van. Op een extreme regendag leek het haast alsof er uit alle kieren van de bergen water kwam en ook de waterval was gigantisch. Twee dagen later, toen het droog was, bleek er van die waterval bijna niets over te zijn.
Omdat de eilanden via wegen en tunnels met elkaar verbonden zijn, zie je in één dag een groot deel van de Faeröer. Onze route tijdens een regenachtige dag: Tórshavn, Viðareiði, de Fossá-waterval, Tjørnuvík, Saksun en weer terug naar Tórshavn. Vanwege de uitzichten konden we het toch niet laten om af en toe de regen te trotseren en de natuur in te gaan. Neem dus ook tijdens een roadtrip je regenkleding mee.
9. Tórshavn: een van de kleinste hoofdsteden van Europa
Tijdens ons verblijf op de Faeröer eilanden overnachten we in Tórshavn, de hoofdstad en grootste stad, met ruim 23.000 inwoners in de hele gemeente. De stad, vernoemd naar de Noorse god Thor, heeft een rijke geschiedenis die teruggaat tot de Vikingtijd. Tórshavn werd waarschijnlijk in de 10e eeuw gesticht en ontwikkelde zich snel tot een belangrijke handelsnederzetting. Het oudste deel van de stad, Reyn, herbergt enkele van de oudste houten huizen met de kenmerkende grasdaken.
Vanuit Reyn kom je bij Tinganes, het historische ‘parlementspunt’ van de stad, dat een van de oudste parlementen ter wereld is. Tijdens onze stadswandeling verkennen we Tinganes en lopen vervolgens door naar de haven, waar we genieten van de kleurrijke huisjes die weerkaatsen in het water. Andere bezienswaardigheden in Tórshavn zijn de Havnar Kirkja, het park Vidarlundin en het culturele centrum Nordic House. Tussendoor vind je hippe koffiebarretjes die ook in Kopenhagen niet zouden misstaan en leuke winkeltjes.
We maken verschillende wandelingen op de diverse eilanden van de Faeröer, die allemaal gemakkelijk bereikbaar zijn vanuit Tórshavn. Daarom is het prettig om meerdere nachten in Hotel HafniaDeze link opent in een nieuw tabblad te verblijven. In de omgeving vind je tal van hotels, winkels en restaurants. Hier zijn mijn restauranttips:
ROKS: Dit is een van de bekendste restaurants van de Faeröer en de meer ontspannen variant van het twee Michelin-sterrenrestaurant KOKS. Je kunt hier genieten van uitstekende vis- en zeevruchtgerechten.
Astaklikkan: Een knus café met een focus op kwaliteitsproducten van lokale boerderijen. Ze openen vroeg in de ochtend voor ontbijt en koffie, en serveren ook lunch, diner en heerlijke natuurwijn.
Skeiva Pakkhús: Gevestigd in een oude houtskoolopslag uit 1927, biedt dit restaurant een menukaart met Italiaans geïnspireerde antipasti, pizza en pasta, bereid met lokale vis en schaaldieren.
Katrina Christiansen: Dit restaurant serveert gerechten geïnspireerd door de Spaanse tapaskeuken, met invloeden uit de Faeröerse eettradities en de lokale natuur.
OY Brewing: een bierbrouwerij, een pub, een foodhall en winkel in één.
Wie durft, gaat voor een van de Faeröerse specialiteiten: Skerpikjøt. Dit is schapenvlees dat vijf tot negen maanden aan de wind wordt gedroogd in een schuurtje met open latten. Durf jij het aan?
Nog handig om te weten als je naar de Faeröer Eilanden gaat:
Is de Faeröer een land en bij welk land horen de eilanden?
De Faeröer Eilanden horen bij het Koninkrijk Denemarken, maar zijn grotendeels zelfstandig. Ze hebben een eigen parlement, een eigen taal (het Faeröers) en een eigen vlag. De eilanden vallen bovendien niet onder de Europese Unie.
Hoeveel inwoners hebben de Faeröer Eilanden?
Op de Faeröer Eilanden wonen ongeveer 55.000 mensen, verspreid over 17 bewoonde eilanden. Bijna de helft daarvan woont in en rond de hoofdstad Tórshavn. Er lopen op de eilanden meer schapen rond dan dat er mensen wonen.
Wat is de beste reistijd voor de Faeröer Eilanden?
De beste reistijd is van mei tot en met augustus. Dan zijn de dagen lang en heb je de meeste kans op droog weer. Reken wel op een gemiddelde temperatuur van zo’n 11 graden in de zomer. Alles over de beste reistijd, vliegen en kosten lees je in onze blog over een vakantie naar de Faeröer Eilanden.
Hi, mijn naam is Nicky! Sinds een vakantie naar Bali vijf jaar geleden ben ik verslaafd aan reizen. Ik heb sindsdien vele nieuwe landen mogen ontdekken, zeker tijdens het backpacken in Azië. Bij terugkomst van vakanties en reizen ga ik altijd meteen aan de slag om hier fotoboeken van te maken, zo blijf ik nagenieten. Verder staat mijn boekenkast vol Lonely Planets, want ben ik niet op pad dan ben ik wel aan het dromen over de volgende reis.
