De Dolomieten met kinderen: van het blotevoetenpad tot een speeltuin op hoogte
Sinds we ouders zijn, letten we extra op kindvriendelijke bestemmingen met speelplaatsen, veiligheid, variatie in activiteiten en mooie natuur. Afgelopen zomer zijn we met de auto afgereisd naar de Dolomieten in Italië. Sowieso al een prachtige bestemming, maar de locatie heeft ons onwijs verrast op het gebied van kindvriendelijkheid. In deze blog vertel ik jullie dan ook graag meer over een vakantie in de Dolomieten met kinderen. Wij maakten er een roadtrip van, maar je kan natuurlijk ook een vast punt kiezen en van daaruit de omgeving verkennen.
Wij hebben bewust gekozen voor meerdere accommodaties zodat de afstanden per dag kort bleven. Wat ons betreft ideaal voor het reizen met een jong kind dat niet heel erg van de auto houdt. Tijdens de heenreis reden we ’s nachts, rond 01.00 zijn we vertrokken. Dit was voor ons de eerste keer maar dit is heel goed bevallen. Sem heeft een groot gedeelte van de reis geslapen en wij konden het beide goed volhouden omdat we vooraf al wel wat slaap hadden gehad. Eenmaal in Italië zag onze reisroute er als volgt uit:
Bolzano: 2 nachten
Ortisei: 3 nachten
Cortina d’Ampezzo: 4 nachten
Lago di Braies: 3 nachten
Bolzano en omgeving
Om 11.30 kwamen we aan bij het eerste hotel, Parkhotel LaurinDeze link opent in een nieuw tabblad. Dit hotel is spectaculair. De kamers zijn ruim, er staat een mooi bedje voor de kinderen en het ontbijt is perfect. Ook vonden wij het heel fijn dat dit hotel in het centrum ligt zodat we te voet het centrum in konden. Ook beschikt het hotel over een prachtige tuin met buitenbad.
De eerste dag deden we rustig aan. We chillden in de tuin, zwommen veel en lunchten lekker in het hotel. Voor het diner zijn we Bolzano gaan verkennen, een super leuke stad. Sem vond vooral het plein bij de kerk leuk dankzij het bellenblazen, de draaimolen en natuurlijk de gelato’s. Ook de restaurants bleken met een jong kind heel toegankelijk. Een dag later bezochten we de markt, met allerlei soorten fruit en etenswaren is dit een hele leuke markt om een keer overheen te lopen.
Ook bezochten we Lago di Carezza. Dit meer ligt op een half uurtje rijden vanaf het hotel. Het is een prachtig meer en de aangelegde route eromheen is heel toegankelijk. De volledige route is +- een km en de wandeling is vrijwel helemaal vlak. Sem heeft een groot deel van de route zelf kunnen lopen en de rest zat hij in de Deuter. Het is een laagdrempelig uitje en we waren voor het middagslaapje weer terug. In de middag hebben we rustig aan gedaan in de mooie tuin met het zwembad.
We zijn vroeg vertrokken naar Alpe di Siusi. De weg naar boven sluit om 09.00 uur dus je moet er op tijd zijn. Vanaf de parkeerplaats maakten we een wandeling naar Malga Schgaguler Schwaige. Dit is ongeveer 1,5 uur lopen en het ligt net voorbij het mooiste fotopunt van de Alpe si Siusi. In de hut hierboven is het prima lunchen al zijn wij vooral heel lang blijven hangen voor de speeltuin. De hut heeft koeien, konijnen, een grote zandbak, groot speeltoestel en een schommel. Sem vond het hier ontzettend leuk en wij genoten met een warme koffie van het uitzicht. Op de terugweg naar de auto sliep Sem in de Deuter en eenmaal terug bij de auto reden we direct door naar ons volgende verblijf in Ortisei. Met een kleine omweg lag dit uitstapje vrij goed op de route van ons oude naar ons nieuwe hotel.
Vanuit Ortisei kan je Monte Pana heel makkelijk bezoeken. Hier hebben we de Pana Raida route gelopen. Dit is een route van 1,5 km met 10 speelstops op 2000 meter hoogte. Aan het begin van de route staat een grote speeltuin en wanneer je de route vervolgt, kom je allemaal natuurlijke speelopties tegen. Zo zijn er houten knikkerbanen (een knikker kost 2 euro. Bewaar de knikker want je komt gedurende je reis meer van deze knikkerbanen tegen), watertoestellen, boomhutten, glijbanen en natuurbioscopen. De wandeling zelf is spectaculair met veel mooie uitzichten, maar de vele uitdagende speelstops zijn echt goud. Sem heeft de tijd van zijn leven gehad. Een kleine side note: Op internet lijkt het alsof de route vrij vlak en buggy vriendelijk is. Dit vonden wij nogal tegenvallen. Persoonlijk denk ik dat je beter met een draagzak of rugdrager kunt gaan.
Ook gingen we hier omhoog de Seceda op. Deze bergtop wordt steeds populairder en je doet er goed aan om vooraf liftkaarten te bestellen en hier klaar te staan zodra de liften open gaan. Dit werkte voor ons heel goed en we waren vrij vlot boven. We wandelden over de ridge trail (klinkt heftiger dan het is) naar de Baita Troier Hutte. Hier deden we ongeveer 1,5 uur over met fotostops. Deze hut heeft net zoals de hut van Alpe di Siusi een grote speeltuin en ze hebben ook een wei met lama’s. Ook hier wilde Sem niet meer weg.
Cortina d’Ampezzo en omgeving
Door naar Cortina d’Ampezzo. Alleen al de route er heen is spectaculair en ontzettend leuk en mooi om te rijden. We maakten vrij veel stops en waren al met al vrij lang onderweg. Van Cortina zelf hadden we hoge verwachtingen, maar vonden het uiteindelijk een vrij saai en weinig bruisend stadje.
De omgeving is wel prachtig en vanuit Cortina bezoeken we Rifugio Auronzo aan het startpunt van de hike naar de Drei Zinnen. Voor je bezoek moet je een parkeerplaats reserveren en ga ook op tijd van huis, anders sta je lang op de weg te wachten. Eenmaal aangekomen waren we voornemend om zowel de route rond de Drei Zinnen te wandelen, als naar het uitkijkpunt Cadini di Misurina te gaan. Helaas was het vrij mistig, maar toch gingen we op pad. De eerste stop was het uitkijkpunt en de uitzichten waren prachtig. Helaas trok het steeds meer dicht en toen we aankwamen bij het uitzichtpunt was het helemaal dichtgetrokken. Terug bij de parkeerplaats dronken we nog een bakje koffie en besloten toch maar terug naar huis te gaan. Jammer voor ons, maar dat heeft ook wel weer z’n charme in de bergen.
Onderweg boekten we wel alvast een tijdslot voor de volgende dag. Die begon ook nu weer bewolkt maar het trok steeds meer open. We zijn naar het uitkijkpunt van de Drei Zinnen gelopen en wilden daarna eigenlijk doorlopen tot de Dreizinnenhutte. Omdat we het toch nog vrij ver vonden en alle wandelingen al wel in de benen zaten, kozen we ervoor om terug te gaan en een stop te maken bij Rifugio Lavaredo. Hier is helaas geen speeltuin, maar omdat de route zo plat is, heeft Sem een groot deel van de route zelf terug gelopen. Doordat we niet te ver zijn gegaan, konden we lang doen over het laatste stuk en Sem heeft zich onwijs lang vermaakt met plasjes water.
Bij Lago di Braies verbleven we in het Pragser Wildsee hotelDeze link opent in een nieuw tabblad. Onderweg stopten we bij Lago di Landro. Een super mooi meer waar je ook een mooi rondje omheen kan wandelen. Wanneer je beter weer hebt dan wij kan je hier ook vrij goed zwemmen. Tijdens ons verblijf bij Lago di Braies lunchren we 2 keer bij Malga Foresta. Dit is wel 30 – 40 minuten wandelen maar zeker de moeite waard. De lunch die ze serveren is simpel maar erg lekker, maar met name de speeltuin is hier fantastisch. Wanneer je naar Malga Foresta gaat, bestel dan ook zeker een keer de kaiserschmarrn. Deze zijn heerlijk. De route ernaar toe is overigens best zwaar met een buggy. Neem zeker weer je rugdrager mee.
Ook leuk: Vlak naast Capella Lago di Braies zitten 3 lange knikkerbanen. Deze zijn voor de kinderen zo leuk! Je ziet ze snel over het hoofd maar ze zijn zeker de moeite waard om op te zoeken. Toch handig dat je dan die knikkers nog bij je hebt.
Tijdens onze laatste dag trokken we veel tijd uit om naar Monte Elmo te reizen. Onderweg namen we in Sexten de kabelbaan naar boven. Boven vind je een speeltuin, kinderboerderij en een blotevoetenpad van 1,5km. Net als de Pana Raida trail wil je deze met (jonge) kinderen niet missen. Sem vond de speeltuin top, de kinderboerderij leuk en het blotevoetenpad fantastisch. Aan het eind van de route hebben we nog wat gegeten bij Restaurant Monte Elmo.
Het verblijf bij het Lago di Braies hotelDeze link opent in een nieuw tabblad was trouwens ook fantastisch. Het ontbijt en diner is inclusief. Maar de magie zit hem met name in de rust rond het meer wanneer alle dagtouristen weg zijn. Je hebt het meer dan echt een beetje ‘voor jezelf’ en ervaart het op een hele andere manier. Wij vonden het een hele fijne afsluiter van de vakantie.
Veelgestelde vragen over de Dolomieten met kinderen
Dit is nog handig om te weten als je naar de Dolomieten met kinderen gaat:
Is de Dolomieten een goede bestemming met kinderen?
Ja, de Dolomieten zijn verrassend kindvriendelijk. Veel berghutten hebben speeltuinen, er zijn speciale kinderwandelroutes en veel kabelbanen brengen je eenvoudig naar mooie plekken in de bergen. Daardoor hoef je met jonge kinderen vaak geen lange of zware wandelingen te maken. Ook zijn er veel vlakke wandelroutes rond meren en almen waar kinderen goed zelf kunnen lopen.
Wat zijn leuke activiteiten in de Dolomieten met kinderen?
Er zijn in de Dolomieten veel activiteiten die ook met jonge kinderen goed te doen zijn. Denk aan wandelen op routes met speelstops zoals de Pana Raida Trail, spelen bij berghutten met speeltuinen, met de kabelbaan naar uitzichtpunten of wandelen rond meren zoals Lago di Carezza of Lago di Braies. Ook knikkerbanen, blotevoetenpaden en kinderboerderijen kom je op meerdere plekken tegen.
Kun je wandelen in de Dolomieten met een buggy?
Op sommige plekken wel, maar niet overal. Rond meren en op brede grindpaden lukt het meestal prima. Veel bergwandelingen zijn echter ongelijk of hebben steilere stukken. Wij vonden een kinderdrager van Deuter daarom echt ideaal. Daarmee kun je veel meer routes doen en is het ook comfortabel wanneer je kind onderweg in slaap valt.
Wat is de beste reistijd voor de Dolomieten met kinderen?
De beste periode voor een zomervakantie met kinderen is van juni tot en met september. In deze maanden zijn de kabelbanen open, zijn de meeste berghutten bereikbaar en zijn wandelroutes sneeuwvrij. Houd er wel rekening mee dat het weer in de bergen snel kan omslaan. Een warme trui en regenjas zijn daarom geen overbodige luxe.
Hoe reis je het beste naar de Dolomieten met kinderen?
Veel gezinnen reizen met de auto naar de Dolomieten. Vanuit Nederland rijd je er in ongeveer 10 tot 12 uur naartoe. Door onderweg een stop te maken of ’s nachts te rijden kun je de reis wat makkelijker maken met jonge kinderen. Eenmaal in de regio is een auto ook handig om verschillende valleien, wandelgebieden en meren te bezoeken.
Tips voor een autovakantie in de Dolomieten met kinderen:
Timio, een spel om je woordenschat mee te vergroten
(nieuw) muziekboekje
Luisterverhaaltjes en liedjes
Sensorisch speelgoed bijvoorbeeld rups
Snacks! Heel veel snacks
Wat absoluut meenemen voor een geslaagde vakantie?
Deuter kinderdrager
Licht en klein speelgoed. Wij hadden puzzeltjes, kleine potjes klei, een kiddywolf tekenpad en een paar autootjes. Iedere dag nam ik iets anders mee in de rugtas.
Kleding voor alle soorten weer. Het weer in de bergen is zo onvoorspelbaar. Wees op alles voorbereid.
Aloha! Mijn naam is Stéphanie. Sinds mijn eerste working holiday in Australië heb ik het reisvirus helemaal te pakken. Ik ben gek op actieve zomer en/ of winterreizen en vind het onwijs leuk om daarover te schrijven. Tussen al mijn reizen door ben ik werkzaam als docent op de MBO opleiding paardensport, iets wat ik ook met heel veel passie en plezier doe. Lees je mee?
