Kumano Kodo: de ultieme gids voor Japan’s beroemdste pelgrimsroute
De Kumano Kodo in Japan is een netwerk van oude pelgrimspaden door het ruige, beboste berglandschap van het Kii-schiereiland, in het zuiden van de prefecturen Wakayama en Mie. “Kodo” betekent letterlijk “oude paden” en dat is precies wat het zijn: wegen die al meer dan duizend jaar worden belopen door pelgrims op weg naar de drie heilige Kumano-schrijnen.
In 2004 kreeg de Kumano Kodo de UNESCO-werelderfgoedstatus. Dat maakt het, naast de Camino de Santiago in Spanje, de enige pelgrimsroute ter wereld met die titel. En net als de Camino is de route zelf al een religieuze ervaring, niet alleen de bestemming.
Maar je hoeft geen pelgrim te zijn om hier iets bijzonders te beleven. De Kumano Kodo trekt wandelaars aan die op zoek zijn naar het oude Japan, denk aan mosbegroeid kasseien, cederhouten bossen, stille bergpassages en kleine dorpjes waar de tijd een stuk langzamer lijkt te gaan. Als je Japan wil leren kennen buiten de drukke steden om, is dit misschien wel de mooiste manier.
De Kumano Kodo heeft één doel: de drie grote Shinto-schrijnen van de Kumano Sanzan bezoeken. Al meer dan duizend jaar trekken pelgrims vanuit het hele land naar deze heilige plekken, diep in de bergen van het Kii-schiereiland.
Kumano Hongu Taisha deze schrijn ligt in de heuvels en is omgeven door reusachtige bomen. Je vindt vlakbij een gigantische torii-poort, de Oyunohara, en dit is de grootste torii van heel Japan.
Kumano Nachi Taisha ligt op een heuvel met uitzicht op de Nachi-waterval. Dit is de hoogste waterval van Japan met een vrije val van 133 meter. Direct naast de Nachi waterval staat de prachtige Seiganto-ji-pagode, een boeddhistische tempel die onlosmakelijk verbonden is met de schrijn. De combinatie van de rode pagode, de groene bergwand en de Nachi-waterval op de achtergrond is een iconisch beeld waar eigenlijk iedereen de Kumano Kodo mee associeert. Voor de mooiste foto moet je even naar het uitzichtpunt vlak voor de trap lopen.
Kumano Hayatama Taisha dit ligt aan de kust in Shingu en is iets minder bekend dan de andere twee, maar niet minder indrukwekkend. Deze schrijn heeft een van de oudste heilige bomen van Japan in zijn tuin staan: een nagi-boom van naar schatting meer dan duizend jaar oud.
De routes van de Kumano Kodo
De Kumano Kodo is geen enkele route maar een netwerk van paden. Dit zijn de belangrijkste en bekendste routes:
Nakahechi: de klassieke pelgrimsroute
De Nakahechi is de populairste en best bewaarde route. De meeste wandelaars kiezen dan ook voor deze tocht. Het pad loopt van Takijiri Oji, vlak bij de kustplaats Tanabe, naar Kumano Hongu Taisha. De totale afstand is ongeveer 70 kilometer, maar het populairste en mooiste gedeelte loopt van Takijiri naar Hongu: zo’n 30 tot 35 kilometer.
Het mooiste stuk doe je comfortabel in twee dagen, met een overnachting in Chikatsuya Oji. De route neem je mee door glooiende heuvels, beboste bergpassen en pittoreske dorpjes. Er zijn genoeg mini-shuku’s (familieherbergen) langs de route, dus je hoeft nooit ver van het pad af te wijken voor een bed.
De Nakahechi eindigt trouwens ook echt spectaculair, je maakt een afdaling door het bos, waarna de enorme torii-poort van Hongu Taisha opeens voor je opdoemt. Een magisch moment!
Kohechi: voor de avontuurlijke wandelaar
De Kohechi verbindt Hongu Taisha met het boeddhistische bergdorp Koyasan. Deze route is technisch zwaarder en gaat over bergkammen op flinke hoogte. De afstand is ongeveer 70 kilometer en daar doe je ongeveer vier dagen over. Overnachten is hier minder makkelijk geregeld, er zijn namelijk weinig herbergen direct op het pad, dus soms moet je afdalen naar een dal voor een slaapplek.
Wie de Kohechi loopt, combineert hem vaak met een bezoek aan Koyasan, een van de mooiste en meest bijzondere plekken van Japan. Goed voorbereid zijn is hier geen overbodige luxe, want je loopt op afgelegen bergpaden met weinig voorzieningen. Neem dus echt voldoende en goede uitrusting mee als je voor deze tocht kiest.
Omine Okugake: de moeilijkste route
Dit is de langste en zwaarste route van het netwerk, je loopt van Hongu naar Yoshino via de heilige berg Omine. De route is historisch gelinkt aan de Shugendo monniken en passeert veel onbewoonde gebieden. Deze route wordt het minst gedaan.
Iseji: langs de kust
De Iseji verbindt de Kumano-regio met de grote Ise-schrijn in de Mie-prefectuur. Veel van deze kustroute is helaas verdwenen door moderne gebouwen, maar een aantal bergpassen is prachtig bewaard gebleven, zoals de Magose-pas bij Owase. Deze route is minder druk dan de Nakahechi en daardoor een goede keuze als je het wat rustiger wil hebben.
Hoeveel dagen heb je nodig?
Voor de Nakahechi van Takijiri naar Hongu kun je rekenen op twee tot drie dagen. Wil je daarna ook Nachi Taisha en Hayatama Taisha bezoeken, tel er dan nog een dag bij op. Als je in totaal vier tot vijf dagen de tijd neemt, dan heb je genoeg tijd om de drie schrijnen te bezoeken en de route rustig te wandelen zonder te haasten.
Combineer Kumano Kodo met Osaka of Kyoto
Veel mensen combineren de Kumano Kodo met een bezoek aan Osaka of Kyoto, die beide goed bereikbaar zijn met de trein. Een populaire route is: Osaka of Kyoto als vertrekpunt, drie tot vijf dagen wandelen op de Kumano Kodo, en daarna eventueel door naar Koyasan via de Kohechi of per bus.
→ Tip: Ben je in Japan voor een rondreis van drie weken? Dan past de Kumano Kodo perfect als tussenstop in de Kansai-regio, samen met Kyoto, Osaka en eventueel Nara.
Hoe moeilijk is de Kumano Kodo?
De Nakahechi is technisch gezien niet moeilijk, maar onderschat hem niet. De paden zijn goed gemarkeerd en goed onderhouden, maar de beklimmingen zijn regelmatig steil en de kasseien kunnen bij nat weer heel glad zijn. Goede wandelschoenen met grip zijn daardoor echt onmisbaar, dus ga niet zomaar met je sneakers op pad als je dit wilt gaan doen. Trekkingpoles zijn trouwens ook handig, zeker op de afdalingen.
De route is niet geschikt voor beginners zonder wandelervaring. Je legt dagelijks tussen de 12 en 20 kilometer af, soms met flinke hoogteverschillen. Wie gemiddeld fit is en regelmatig wandelt, kan dit prima aan, maar als je nog een meerdaagse tocht ergens anders hebt gedaan dan raden we je wel aan om eerst te trainen.
De Kohechi en Omine Okugake zijn trouwens wel een stuk zwaarder en vragen om echt goede bergwandelervaring, goede conditie en uitgebreidere voorbereiding. Hier moet je echt ervaren voor zijn.
Wanneer is de beste tijd om te gaan?
De lente (april en mei) en de herfst (oktober en november) zijn de populairste periodes om deze tocht te doen. Het weer is dan aangenaam, de kersenbloesem of herfstbladeren maken de route extra mooi en het is niet te warm voor een stevige wandeling.
De zomer (juni tot augustus) is eigenlijk te heet en vochtig, en juni is het regenseizoen. Dat betekent niet dat de route dan niet te lopen is, maar het is zwaarder en de kans op modderige paden is groot. De bossen zijn wel spectaculair groen, dat is eigenlijk het enige voordeel.
De winter is rustig en soms heel koud op hoogte, met kans op sneeuw. Ervaren winterwandelaars vinden dit juist een voordeel: je hebt de route bijna voor jezelf. Maar als je niet vaak hiked, dan kan je dit echt het best vermijden.
→ Good to know: Vermijd de Golden Week in mei, tijdens die periode is Japan sowieso in zijn geheel erg druk maar ook deze tocht wordt dan veel meer gedaan dan normaal gesproken.
Overnachten op de Kumano Kodo
Een van de mooiste onderdelen van de Kumano Kodo is overnachten in een minshuku, een Japanse familieherberg. Dit is heel anders dan in een hotel. Je eet namelijk samen met andere gasten aan tafel, de maaltijden zijn zelfgemaakt en traditioneel. Sommige minshuku’s hebben ook een onsen of rotenburo (buitenbad), wat je vermoeide benen gegarandeerd gaat waarderen na een dag lopen.
Reserveer de minshuku wel ruim van tevoren, zeker in het hoogseizoen. De capaciteit van de minshuku’s langs de route is beperkt en ze raken snel vol. Via de website van de Tanabe City Kumano Tourism BureauDeze link opent in een nieuw tabblad kun je een lijstje vinden van dit soort accommodaties langs de route.
→ Tip: Wil je meer comfort? In Hongu Taisha zelf zijn ook grotere ryokan’s te vinden, en in Shingu (vlakbij Hayatama Taisha) zijn gewone hotels beschikbaar. Maar de minshuku-ervaring is eigenlijk wel iets dat echt hoort bij de pelgrimsroute.
Inpakken & praktische tips voor de Kumano Kodo
Hieronder tips voor je bagage en wat je niet moet vergeten:
Bagagevervoer
Bij de Nakahechi kun je je grote rugzak laten doorsturen naar je volgende overnachtingsplek via een bagageservice. Zo loop je overdag met alleen een kleine dagtas. Vraag dit wel ruim van tevoren aan bij je accommodatie of via het bezoekerscentrum in Takijiri.
Stempel je oji-boekje vol
Net als op de Camino de Santiago zijn er langs de Kumano Kodo traditionele stempelposten bij de “oji” (kleine heiligdommen langs de route). Je kunt een Kumano Kodo-paspoort aanvragen en bij elk heiligdom een stempel halen. Als je alle stempels haalt, ontvang je aan het einde een certificaat. Misschien wel het leukste souvenir wat je na je Japan reis mee naar huis gaat nemen en ook een fijne manier om de tussenstops bij te houden.
Weersomstandigheden & regen
Het Kii-schiereiland is een van de natste regio’s van Japan. Regen is altijd mogelijk, ook buiten het regenseizoen. Neem daarom altijd een goede regenjas mee.
Laad je apparaten vooraf goed op
Op de route zal je telefoon op camera opladen lastig zijn, je bent hier echt off the beaten track. Een goede powerbankDeze link opent in een nieuw tabblad is dus geen overbodige luxe. Je gebruikt je telefoon als navigatie, voor foto’s en eventueel om te vertalen. Zorg ook dat je stekkeradapter klaar hebt, want Japan gebruikt type A-stekkers (platte pennen, 100V). Een universele reisadapter of wereldstekkerDeze link opent in een nieuw tabblad is hier echt je beste vriend.
Kaarten en navigatie
De route is goed gemarkeerd met houten bordjes en kleine stenen stempels. Toch is het verstandig om een offline kaart te downloaden via apps als Maps.me of AllTrails. Mobiel bereik is namelijk niet altijd te vinden in de bergen. Bij het bezoekerscentrum in Takijiri Oji zijn ook papieren kaarten beschikbaar als je dat liever hebt.
Contant geld
Veel minshuku’s en kleine winkels langs de route accepteren geen pinpas of creditcard. Neem dus voldoende yen mee. In Tanabe en Shingu zijn geldautomaten, maar eenmaal op het pad ben je afhankelijk van wat je bij je hebt.
Hoe kom je bij de Kumano Kodo?
Het meest logische vertrekpunt voor de Nakahechi is station Kii-Tanabe. Dat bereik je vanuit Osaka in ongeveer twee uur met de Kuroshio-expresstrein. Vanuit Kyoto is het iets langer, ongeveer twee en een half uur.
Van station Kii-Tanabe neem je vervolgens bus 81, 85, 91 of 95 naar het bezoekerscentrum in Takijiri Oji, het officiële startpunt van de Nakahechi. De busrit duurt ongeveer 45 minuten.
Aan het einde van de route, in Hongu, kun je verder per bus naar Shingu (voor Hayatama Taisha en de trein richting Nagoya of Osaka) of naar Nachi (voor Nachi Taisha en station Kii-Katsuura). Controleer de busdienstregeling wel even vooraf, want de bussen rijden niet heel frequent.
Wil je de route combineren met Koyasan? Vanuit Hongu rijdt er een directe bus naar Shirahama, van waar je de trein kunt nemen. Of je loopt de Kohechi en arriveert te voet op de berg. Koyasan zelf is vanuit Osaka bereikbaar met de Nankai-lijn.
De Kumano Kodo en de Camino de Santiago
Beide routes zijn erkend als UNESCO-werelderfgoed en hebben zelfs een officieel partnerschap. Wie een certificaat van de Camino de Santiago heeft en een deel van de Kumano Kodo loopt (of andersom), kan een speciaal “Dual Route”-certificaat aanvragen. Een uniek aandenken dat bewijs is van twee van de beroemdste pelgrimsroutes ter wereld. Het partnerschap heeft de Kumano Kodo ook internationaler gemaakt. Steeds meer Europeanen die al de Camino hebben gelopen, zoeken de volgende uitdaging op het Kii-schiereiland.
Kumano Kodo combineren met andere bestemmingen
De Kumano Kodo past perfect in een grotere rondreis door Japan. De logische combinatie is met de Kansai-regio: Osaka als basis, dan naar Kyoto, eventueel Nara en vervolgens met de trein naar Tanabe voor de Kumano Kodo. Daarna kun je via Shingu of Koyasan terugkeren richting Osaka of doorreizen naar andere bestemmingen.
→ Tip: Ga je langer? Dan past ook een bezoek aan Hiroshima en Miyajima mooi in dezelfde trip. Of kombineer de Kumano Kodo met een verblijf in een onsen-resort in Japan: na een paar dagen lopen verdien je wel wat wellness momentjes.
Veelgestelde vragen over de Kumano Kodo
Last but not least, wat vragen die wij vaak kregen over deze tocht:
Is de Kumano Kodo ook te doen zonder Japans te spreken?
Ja dat kan hoor. De route is goed bewegwijzerd in het Engels en de meeste accommodaties langs de Nakahechi zijn gewend aan internationale gasten. Bij het bezoekerscentrum in Takijiri en in Tanabe spreekt het personeel ook gewoon Engels. Dat gezegd hebbend: een paar basiszinnen Japans worden natuurlijk wel altijd gewaardeerd.
Moet ik alles vooraf reserveren?
In het hoogseizoen (april & mei en oktober & november) is reserveren wel echt verstandig of zelfs noodzakelijk. De minshuku’s langs de route hebben namelijk niet mega veel plek. Reserveer minimaal een maand van tevoren, maar het liefst zelfs nog eerder.
Kan ik maar een deel van de route lopen?
Absoluut. De Kumano Kodo is geen alles-of-niets-route. Veel mensen lopen alleen het stuk van Takijiri naar Hongu (twee dagen) en combineren dat met een busrit naar Nachi Taisha voor de waterval.
Is de route geschikt voor kinderen?
Een deel van de route is kindvriendelijk, maar veel gedeelten zijn te steil en te lang voor jonge kinderen. Er zijn kortere dagwandelingen mogelijk vanuit Hongu die ook voor gezinnen geschikt zijn. Als je dit wilt doen, vraag dan zeker even bij het bezoekerscentrum naar de opties.
Wat kost overnachten in een minshuku?
Reken op 8.000 tot 14.000 yen per persoon per nacht, inclusief avondeten en ontbijt. Dat is relatief voordelig voor Japan. De maaltijden zijn vaak het hoogtepunt van de dag: vers, lokaal en royaal.
Hoe verschilt de Kumano Kodo van de Camino de Santiago?
Beide zijn meerdaagse pelgrimsroutes met een spirituele achtergrond en wandelaars die ze doen voelen zich ook echt verbonden met elkaar. De Kumano Kodo is wel wat stiller, eenzamer en technisch gevarieerder dan de Camino. Er zijn minder wandelaars op het pad, de cultuur is totaal anders en de bergomgeving is eigenlijk nog imposanter. De Camino is misschien wat socialer te noemen en de Kumano Kodo is wat introverter. Beide zijn prachtig, op hun eigen manier.
