Als er iemand een liefde voor Ghana heeft, dan is het Jennifer! Niet zo gek dus dat ze een blog heeft over reizen naar dit waanzinnig land: www.livingtheghanaiandream.com. Ze legt je in dit interview graag uit waarom ze zo verliefd is op dit land, maar neemt je ook mee naar haar bucketlist.

Continent: “Op welk continent wil jij ooit nog eens je voeten zetten en is er dan ook een speciaal gebied, land of plekje dat je daar dan per se wilt zien?”

Zuid-Amerika. Het lijkt me ontzettend tof om eens door het hele continent rond te trekken. Dat wordt dan wel een hele lange reis, omdat ik het liefst ook op elke plek die “goed voelt” langer wil blijven. Ik zou bijvoorbeeld graag willen werken bij dierenopvang Esperanza Verde in Peru. Heerlijk een paar weken in de middle of nowhere wonen en lekker voor de dieren zorgen. Na het zien van die aflevering van Floortje aan het einde van de wereld was ik verkocht.

Genieten van zon, zee & strand: “Op welk strand zou jij ooit nog eens willen liggen? En zijn er ook stranden waar je al bent geweest, maar die je nooit meer uit je hoofd krijgt?”

Stiekem ben ik niet zo’n strandpersoon (om te zonnen dan), maar een zwart strand lijkt wel bijzonder om te zien. Ondanks dat ik dus niet zo van het strand hou, ga ik in Ghana wonen in een stadje aan het strand. Stiekem denk ik dat ik daar wel vaak op het strand te vinden ben, alleen dan eerder om gewoon een boekje te lezen of lekker iets te drinken bij de strandtent. Zonnen is gewoon niks voor mij, en mensen die dat op een Ghanees strand doen vind ik stiekem een beetje raar. Een ander strand in Ghana waar ik graag kom is Kokrobite. Vooral op zondag en feestdagen kan het daar heel druk zijn. Dan zetten de strandtenten hun muziek zo luid dat de mensen op het strand zelfs beginnen te dansen. Kokrobite zelf is een dorpje met een relax en reggae status. Op zaterdagavond worden de meeste reggaefeestjes gegeven, en ik moet er nog altijd een bezoeken.

Kokrobite

Kokrobite

Ooit nog eens doen: “Wat voor activiteit staat er hoog op jouw verlanglijstje?”

Rondreizen in een volkswagenbusje. Ik ben intens blij met die initiatieven dat je van iemand een camper kan huren, want alleen op deze manier is mijn droom haalbaar. Zo’n busje meenemen naar Ghana vind ik een beetje zonde en ik ga ‘m te weinig gebruiken voor als ik er echt een ga kopen (als ik ooit rijk ben). Als ik zo’n busje zou hebben zou ik door Europa reizen, en in Australië en Nieuw Zeeland lijkt het me ook wel wat. Ik ben zelf helemaal niet opgegroeid met kamperen, maar van dit idee krijg ik vlinders in mijn buik.

Cacao

Cacao ghana

Proeven: “Welk eten zou je wel eens willen proeven in een ander land? En wat heb je al eens gegeten wat onvergetelijk lekker was?”

Ik ben niet zo thuis in de internationale keuken. Ten minste ik kan nu zo niks opnoemen waarvan ik denk “hey dat wil ik proeven, en ik kan het niet in Nederland krijgen”. Misschien Chinees eten in China, aangezien dat in Nederland totaal anders schijnt te zijn. Wat ik zelf heel lekker vind in Ghana is jollof rice. Tomatenrijst met groenten en vlees. Als iemand in Ghana dat voor me maakt ben ik een gelukkig mens. Daarnaast hou ik ook van fufu. Dat is een deegbal gemaakt van gestampte plantain en cassave. Die bal stop je dan in de soep, en je eet de soep door van de fufu een soort lepel te maken. Met je handen dus. Echt een gerecht dat je moet leren eten, want het smaakt naar niks en het glibbert in je mond. Maar naar verloop van tijd ga je het waarderen en je Ghanese vrienden waarderen het dan weer dat jij het lekker vindt. Ik eet ook graag het witte, slijmerige spul dat in een cacaoboon zit. Het smaakt naar citroen. Heel lekker.

Fufu

Fufu

Festival: “Naar welk festival of feest zou jij ooit nog eens willen gaan? En zijn er ook al feesten die je eens hebt bezocht, waarvan je het iedereen aanraad?”

Ik zou wel een keer naar Sziget willen gaan. Toen ik in 2011 in Boedapest was, zou het een paar dagen nadat wij weggingen plaats vinden. Lijkt me wel tof om dan helemaal vanuit Amsterdam met de trein te gaan, zodat je het ultieme festivalgevoel kunt ervaren.

Hotel der hotels: “In welk hotel, hostel of ander bijzonder plekje zou jij écht eens een nachtje willen doorbrengen? En zijn er ook hotels waar je eerder hebt geslapen die het noemen waard zijn?” 

Sinds ik in Rome voor het eerst in een Airbnb heb geslapen, ben ik verknocht aan Airbnb. Ik vermijd hotels dus een beetje. Misschien zonde, want er zullen ook vast mooie hotels bestaan. Als ik toch iets moet kiezen, kies ik voor een onderwaterhotel. Dat lijkt me wel wat. Hotels in Ghana waar ik heb geslapen en die ik kan aanraden zijn Oasis Beach Resort en Ko-Sa Beach Resort. Het “Beach resort” gedeelte brengt je wat mij betreft een beetje op het verkeerde been (ondanks dat het perfect is, maar verwacht er niet teveel van als je vaker resorts bezoekt), maar vanuit je bed kun je de golven horen. Geweldig.

Oasis

Oasis Beach Resort

Stedentrip: “Welke stedentrip staat nog op jouw verlanglijstje?” 

Op mijn verlanglijstje staan er een heleboel. Barcelona, Madrid, Lissabon, Reykjavik, Riga, Talinn, Boekarest… Je noemt het maar en ik wil er waarschijnlijk heen. Ik ben dol op steden (ook in Nederland) bezoeken en er gewoon maar een beetje ronddwalen. Vorige maand was ik in Berlijn (aanrader!) en ik vond het heerlijk om te doen alsof ik daar gewoon even woonde. Berlijn is sowieso een goeie stad om dat te doen. Je komt gemakkelijk in aanraking met lokale mensen en er is zoveel te zien en te doen dat je gewoon nooit klaar bent. Stiekem droom ik ook al weer van een nieuw tripje.

Best kept natural secret: “Welk natuurgebied zou jij ooit nog eens willen zien & waarom?”

Dan kies ik het iets dichterbij huis: de Veluwe. Ik ben nog nooit op de Veluwe geweest (als ik: ik heb er gelopen). Vanuit waar ik woon is het ook een beetje een onderneming om er te komen, maar ik geloof er in dat het de reis meer dan waard is. Ik ben zelf dol op de natuur in (komt ie weer) Ghana. Watervallen, meren, regenwoud, wildreservaat. Mijn favoriet zijn denk ik de regenwouden waar apen in het wild voorkomen. De laatste keer waren we naar zo’n gebied vlakbij Kumasi. We waren de enige twee bezoekers op dat moment, dus de gids nam alle tijd voor ons. Fantastisch wat voor geluid ze maken, hoe ze door de bomen slingeren en hoe ze bij je komen zitten omdat je eten hebt. De gids heeft ook een fantastische baan trouwens. Ik heb hem gezegd dat, mocht ie er genoeg van hebben hij mij wel kan bellen om de baan over te nemen. Ik zou het met liefde doen!

Kakum National Park

Kakum National Park

Trip down memory lane: “Waar ben je ooit geweest, maar wil je ooit nog eens terug naartoe & waarom?”

De plek waar ik áltijd heen ga en waar we het inmiddels al meerdere keren over hebben gehad: Ghana! Ik raak er gewoon niet uitgekeken. De mensen, het eten, de muziek, de levensstijl, de natuur, het dagelijks leven. Het fascineert me. En het is natuurlijk niet voor niets dat ik er zelfs mijn hele blog (www.livingtheghanaiandream.com) aan wijd. Ik kan echt iedereen aanraden om Ghana eens te bezoeken. Ik geloof dat mensen het ook weleens “klein Afrika” noemen, want Ghana heeft gewoon alles. Daarnaast spreken de meeste mensen Engels, zijn er amper spanningen, is het leven voor ons goedkoop en gaan alle religies in vrede met elkaar om. Betere redenen om het eens te proberen kan ik je niet geven.

Binnen nu en 5 jaar op reis naar: “Als je echt moet kiezen: Waar wil jij binnen nu en 5 jaar naartoe & waarom?”

Zuid-Amerika. Ja, het hele continent. Ik wil over een paar jaar graag een eigen guesthouse openen in Ghana en ik denk dat ik in Zuid-Amerika veel inspiratie kan vinden over hoe ik dat ga doen. Dat klinkt misschien gek, want Ghana zelf brengt me ook genoeg inspiratie maar de meeste strandtenten en hotels zijn het gewoon net niet. Ik weet niet of dat gewoon aan de omstandigheden ligt, maar ik wil dat mijn guesthouse echt een beleving wordt. Een thuis voor iedereen: mensen die tijdelijk in Ghana verblijven voor bijvoorbeeld vrijwilligerswerk, toeristen en lokale mensen. Mijn verwachting is dat ik in Zuid Amerika op plekken kom die aan mijn beeld van mijn guesthouse voldoen.

Vrijwilligerswerk

Vrijwilligerswerk Ghana

Been there, done that: “Zijn er dingen die jij al van jouw bucketlist af hebt kunnen strepen?”

Vrijwilligerswerk in het buitenland: In 2013 is mijn allergrootste droom in vervulling gegaan. In die zomer ben ik, na een tussenjaar, twee maanden gaan werken in een kindertehuis in Ghana. Ik vond het fantastisch. Het kindertehuis had plek voor ongeveer 60 kinderen in de leeftijd van 0 tot 18 jaar. Iedere ochtend stond ik om 5.45 uur op en begon ik mijn dag onder de veranda van de slaapvertrekken. Zodra de andere vrijwilligers ook wakker waren en de dag echt begon, wasten we de jongere kinderen en zorgden we ervoor dat ze de juiste kleren aan hadden. Daarna was het tijd voor het ontbijt, waarbij wij hielpen met serveren. Ondertussen was ons eigen ontbijt ook al gekomen, en daarna hielpen we mee met afwassen en de dining hall schoonmaken. Onder schooltijd viel er voor ons niet veel te doen, behalve in de klas zitten en de kinderen die minder goed mee konden komen extra begeleiding geven. Na school was het tijd voor spelletjes, knutselen en verhaaltjes. ’s Avonds stonden we vaak te dansen onder een prachtige sterrenhemel. In de weekenden trokken we er op uit, om vervolgens op maandag weer een nieuwe week te beginnen. Ja, ik vond het fantastisch. Dat was ook de tijd dat ik mijn Ghanese vriend leerde kennen. Inmiddels zijn we drie jaar samen en ben ik vier keer in Ghana geweest. Ik ben me nu aan het voorbereiden op mijn vijfde keer. Mijn hart ligt in Ghana, en ik denk mijn toekomst ook.

New York bezoeken: Vlak voor ik naar Ghana ging, ging ik eerst nog met mijn broertje, mijn moeder en een vriendin van haar naar New York. Een vakantie waar ik al heel lang naar uit had gekeken. Het was voor mij de eerste keer buiten in Europa en dan ook nog in zo’n enorme stad. Het was onwerkelijk om daar rond te lopen. We gingen langs de gebruikelijk toeristische dingen als Central Park, Vrijheidsbeeld, Empire State Building en Times Square. Een avond hebben we de Lion King op broadway gezien. Magisch. Ons hotel lag ongeveer een halfuurtje buiten de stad zelf. ’s Ochtends liepen we in tien minuten naar de bus, die bracht ons samen met de Amerikanen naar het centrum van New York. Fantastisch toch. Zo voelde het even alsof we er echt woonden.

In mijn ééntje op citytrip: In mijn ééntje op reis was ik al geweest, naar Ghana, maar ik vond dat niet echt tellen omdat dat georganiseerd was en ik was daar met andere Nederlanders (die ik weliswaar niet kende). Er helemaal in mijn eentje op uit had ik nog nooit gedaan, dus afgelopen juli was het zover. Ik ging met de bus vanuit Amsterdam naar Berlijn. Daar had ik een gedeelde Airbnb gehuurd, en dat was een uitkomst zodat ik toch nog wat aanspraak had. Overdag liep ik te slenteren door Berlijn. Veel bezienswaardigheden afgewisseld met Afrikaans eten en afroshops. Een ideale combinatie voor mij en omdat ik alleen was had ik ook niemand om mee rekening te houden. Zo spenderen ik een hele middag en avond bij YAAM (Young African Artist Market) gewoon omdat het zo gezellig vond om met mensen uit Afrika te praten. Alleen op pad in Berlijn smaakt naar meer, dus stiekem ben ik al op zoek naar mijn volgende bestemming (of toch weer Berlijn)!

Vind je het leuk om een keer jouw bucketlist of reisverhalen te delen? Stuur dan een mailtje naar info@wearetravellers.nl en wie gaat de volgende “De bucketlist van…” over die van jou!

Geef een reactie, deel jouw reistips!